Ալեքսանդր Մանթաշով / Alexander Mantashev
Մեծահարուստ, գործարար, բարեգործ, նավթաարդյունաբերող: 1868 թ. Հովհաննեսը որդու հետ շրջագայում է Եվրոպայում և առևտրական լայն կապեր հաստատում մի շարք քաղաքների վաճառական տների միջև։ Տիրապետել է մի քանի լեզուների՝ հայերեն, ռուսերեն, վրացերեն, անգլերեն։ Մանթաշյանցը զբաղվել է նավթի արտահանմամբ և ստացել «նավթի արքա» մականունը։ 1899 թվականին Մանթաշյանը ստեղծել է «Ալեքսանդր Մանթաշև և Կո» ընկերությունը, որը 20-րդ դարի սկզբին արդյունահանում էր Բաքվի նավթի կեսից ավելին։ Նա ֆինանսավորել է Բաքու-Բաթում նավթատարի շինարարությունը։ Մանթաշյանցի նավթի առևտրական տներն ու նրանց մասնաճյուղերը տարածվում են ամբողջ աշխարհում՝ իրենց ցանցի մեջ առնելով տարբեր երկրներ ու քաղաքներ՝ Վարշավա, Մադրիդ, Փարիզ, Օդեսա, Սարատով, Սուդան, Բեյրութ, Պաղեստին, Կալկաթա, Բոմբեյ, Կ. Պոլիս, Զմյուռնիա։ Այդ շրջանում՝ 1914թ․, Մանթաշյանցի դրամագլուխը կանխիկ դրամով կազմում էր մոտ 30 միլիոն ռուբլի։ Նա ուներ հանքեր, գործարաններ, կալվածքներ, տներ, հյուրանոցներ, ամառանոցներ ու շոգենավեր։ Նա էր հովանավորում Կովկասի ամենախոշոր որբանոցը, նրա միջոցներով շենքեր և հայկական եկեղեցիներ են կառուցվել Թիֆլիսում, Երևանում, Բաքվում, Մոսկվայում, Պետերբուրգում ու Փարիզում։ Հայկական Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, որ գտնվում է Փարիզի հենց կենտրոնում՝ Ելիսեյան դաշտում, իր գոյությամբ պարտական է Ալեքսանդր Մանթաշյանին։ _________________________________________________________________________________________ В 1869 году он переехал в Манчестер, откуда осуществлял прямые поставки отцу в Тавриз. Здесь он ознакомился с азами мануфактурной торговли, и приобщился к английской культуре, овладел английским, французским, немецким языками. В 1872 году отец и сын Манташевы переезжают в Тифлис и начинают оптовую торговлю мануфактурой. Они открывают два магазина оптовой торговли тканями на Эриванской площади. В 1899 - основан торговый дом - «Ал. Манташев и Кo», сразу же открывший представительства, конторы и склады в крупнейших городах Европы и Азии - Смирне, Салониках, Константинополе, Александрии, Каире, Порт-Саиде, Дамаске, Марселе, Лондоне, Бомбее и Шанхае. Вскоре Манташев становится акционером ряда мировых нефтяных компаний, среди которых - «Братья Нобель». 51,3 процента общего запаса нефти и 66,8 процента нефтяных остатков Каспия были сосредоточены в его фирме. В 1904 - по добыче бакинской нефти она уступала только «Братьям Нобель» и «Каспийско-Черноморскому обществу» братьев Ротшильд. Манташев финансировал строительство нефтепровода Баку - Батуми и уже в 1907 - был построен первый в мире 835-километровый нефтепровод, а бизнесмена нарекли «нефтяным королем». С 1899 по 1909 - его фирма по объему основного капитала (22 млн руб.) была самой крупной в русской промышленности.
Մեծահարուստ, գործարար, բարեգործ, նավթաարդյունաբերող: 1868 թ. Հովհաննեսը որդու հետ շրջագայում է Եվրոպայում և առևտրական լայն կապեր հաստատում մի շարք քաղաքների վաճառական տների միջև։ Տիրապետել է մի քանի լեզուների՝ հայերեն, ռուսերեն, վրացերեն, անգլերեն։ Մանթաշյանցը զբաղվել է նավթի արտահանմամբ և ստացել «նավթի արքա» մականունը։ 1899 թվականին Մանթաշյանը ստեղծել է «Ալեքսանդր Մանթաշև և Կո» ընկերությունը, որը 20-րդ դարի սկզբին արդյունահանում էր Բաքվի նավթի կեսից ավելին։ Նա ֆինանսավորել է Բաքու-Բաթում նավթատարի շինարարությունը։ Մանթաշյանցի նավթի առևտրական տներն ու նրանց մասնաճյուղերը տարածվում են ամբողջ աշխարհում՝ իրենց ցանցի մեջ առնելով տարբեր երկրներ ու քաղաքներ՝ Վարշավա, Մադրիդ, Փարիզ, Օդեսա, Սարատով, Սուդան, Բեյրութ, Պաղեստին, Կալկաթա, Բոմբեյ, Կ. Պոլիս, Զմյուռնիա։ Այդ շրջանում՝ 1914թ․, Մանթաշյանցի դրամագլուխը կանխիկ դրամով կազմում էր մոտ 30 միլիոն ռուբլի։ Նա ուներ հանքեր, գործարաններ, կալվածքներ, տներ, հյուրանոցներ, ամառանոցներ ու շոգենավեր։ Նա էր հովանավորում Կովկասի ամենախոշոր որբանոցը, նրա միջոցներով շենքեր և հայկական եկեղեցիներ են կառուցվել Թիֆլիսում, Երևանում, Բաքվում, Մոսկվայում, Պետերբուրգում ու Փարիզում։ Հայկական Սուրբ Հովհաննես Մկրտիչ եկեղեցին, որ գտնվում է Փարիզի հենց կենտրոնում՝ Ելիսեյան դաշտում, իր գոյությամբ պարտական է Ալեքսանդր Մանթաշյանին։ _________________________________________________________________________________________ В 1869 году он переехал в Манчестер, откуда осуществлял прямые поставки отцу в Тавриз. Здесь он ознакомился с азами мануфактурной торговли, и приобщился к английской культуре, овладел английским, французским, немецким языками. В 1872 году отец и сын Манташевы переезжают в Тифлис и начинают оптовую торговлю мануфактурой. Они открывают два магазина оптовой торговли тканями на Эриванской площади. В 1899 - основан торговый дом - «Ал. Манташев и Кo», сразу же открывший представительства, конторы и склады в крупнейших городах Европы и Азии - Смирне, Салониках, Константинополе, Александрии, Каире, Порт-Саиде, Дамаске, Марселе, Лондоне, Бомбее и Шанхае. Вскоре Манташев становится акционером ряда мировых нефтяных компаний, среди которых - «Братья Нобель». 51,3 процента общего запаса нефти и 66,8 процента нефтяных остатков Каспия были сосредоточены в его фирме. В 1904 - по добыче бакинской нефти она уступала только «Братьям Нобель» и «Каспийско-Черноморскому обществу» братьев Ротшильд. Манташев финансировал строительство нефтепровода Баку - Батуми и уже в 1907 - был построен первый в мире 835-километровый нефтепровод, а бизнесмена нарекли «нефтяным королем». С 1899 по 1909 - его фирма по объему основного капитала (22 млн руб.) была самой крупной в русской промышленности.